17

سنندج

 
116

سقز

 
16

قروه

 
34

بیجار

 
14

دهگلان

 
7

مریوان

 
5

سروآباد

 
1

بانه

 
23

کامیاران

 
19

دیواندره

 
شهرستان ها   

نمایش وبلاگهای بیجار نمایش وبلاگهای قروه نمایش وبلاگهای دهگلان نمایش وبلاگهای کامیاران نمایش وبلاگهای سنندج نمایش وبلاگهای سروآباد نمایش وبلاگهای مریوان نمایش وبلاگهای دیواندره نمایش وبلاگهای بانه نمایش وبلاگهای سقز
   نظرسنجی
به نظر شمااولویت اقتصادی ایران بعد از اجرای توافق کدام است؟
 

ورود سرمایه گذاری خارجی : (21 رای)

15.7%

عمل در چهارچوب اقتصاد مقاومتی : (98 رای)

73.1%

کوچک سازی دولت و تقویت بخش خصوصی : (15 رای)

11.2%
   عضویت در خبرنامه
نام :
عضویت
Loading

 


   گفتگو با وبلاگ نویسان

    دانش هسته‌ای میعادگاه دانش‌های دیگر

گروه : علمی | ارسالی از : زیر ذره بینیکشنبه 30 فروردین 1394 | بازدید ها : 1284 | کد مطلب : 2824
Post Image

هرچند برخورداری از دانش هسته ای و امکان تولید انرژی صلح آمیز هسته ای به خودی خود یک دستاورد مهم تلقی می شود، اما آنچه باعث شده است تا ورای همه هزینه های مادی، به لحاظ سیاسی نیز از این فناوری دفاع شود، تبدیل آن به نمادی برای حفظ استقلال ملی است که در واقع یکی از مهم ترین شعارهای انقلاب اسلامی به شمار می رود.

به نقل از وبلاگ زیر ذره بین:

انرژی در جهان امروز یک عامل راهبردی است و اغلب کشورهای قدرتمند جهان در کنار استفاده از ذخایر ویژه و عمده نفت و گاز، سخت به دنبال بکارگیری انرژی های جایگزین نفت و گاز هستند.جمهوری اسلامی ایران نیز متناسب با شرایط واقعی موجود بازار انرژی جهانی، نگرش استراتژیک به استفاده بهینه از انرژی های تمام نشدنی را در دستور کار جدی خود قرارداده است؛ شاید هنوز افرادی هستند که ادعا می کنند با توجه به ذخایر نفت و گاز ایران، ایران نیازی به انرژی هسته ای ندارد! پاسخ به این سؤال بسیار ساده است؛ در نگاه استراتژیک ایران، کارآمدی بلند مدت استفاده از انرژی های نو و جایگزین منابع تمام شدنی و در اصطلاح، «انرژی های ترکیبی»- برعکس نگاه اقتصادی صرف که منافع کوتاه مدت و یک بعدی را در نظر می گیرد مورد توجه است.برهمین اساس هیچ کشوری سعی نمی کند از لحاظ استراتژیک، انرژی مورد نیازش را فقط از یک منبع تأمین کند ولو آنکه این منبع انرژی در آن کشور به فراوانی یافت شود.

گروکشی و عدم‌فروش سوخت بیست درصد به ایران حتی به قیمت جان هزاران بیمار سرطانی محتاج به رادیو داروها، نشان دادکه نظام سلطه برای تسلیم ایران اسلامی هیچ خط و مرز انسانی و بشری را رعایت نخواهد کرد و قطعا این راهبرد در آینده و هم‌زمان با رشد دانش و فناوری در جهان ادامه خواهد داشت و اگر نتوانیم خود را به مرزهای دانش برسانیم هر روز باید شاهد شرایطی مشابه باشیم. یک مثال ساده شاید بتواند بازگوکننده نقش دانش و فناوری و از جمله دانش هسته‌ای در پیشرفت کشور باشد. شما قصد دارید ماهواره بسازید و این ماهواره باید در مداری قرار گیرد که به علت نبودن لایه محافظ زمین، در معرض تابش پرتوها و اشعه‌های کیهانی و خورشیدی است. قطعا باید امکان شبیه‌سازی و آزمونه مدل این ماهواره در سطح زمین را داشته باشید. اگر به دانش هسته‌ای مسلط نباشید، آیا قادر به آزمونه تجهیزات و ماهواره فضایی در محیط شبیه‌سازی شده و آزمایشگاهی بر روی زمین خواهید بود؟ چگونه می‌توانید اثر برخورد پرتوهای کیهانی را بر ماهواره آزمونه کنید زمانی که فاقد تجهیزات و امکانات هسته‌ای مرتبط با این اقدام باشید. با این وصف آیا می‌توان ضریبی از موفقیت را برای ساخته خود تصور نمایید؟

سوال دوم اینکه چرا دشمن این مقدار در برنامه موشکی کشور حساسیت به خرج می‌دهد. آیا واقعا مشکل نظام سلطه، ترس از موشک‌های به اصطلاح بالستیک ایران است؟ ایران اسلامی به صراحت اعلام کرده که ظرفیت دفاعی موشکی خود را متناسب با تهدیدات رژیم کودک‌کش و نامشروع منطقه و سگ‌ هاری که اعتمادی به گاز نگرفتن او وجود ندارد طراحی نموده تا بتواند بازدارندگی ایجاد کند و این توان و قدرت را داشته باشد که چنانچه این رژیم دست از پا خطا کرد، تل‌آویو و حیفا را با خاک یکسان نماید؛اما در کجای دکترین دفاعی و بازدارنده خود، به سمت تولید موشک برای تهدید کشورهای اروپایی و آمریکایی گام برداشته‌ایم و اصولا ایران اسلامی چه زمانی این کشورها را تهدید نظامی نموده است؟ بیشترین حجم مراودات ما با کشورهای اروپایی است و ما حتی طرفداری و حمایت‌های گسترده این دولت‌ها از رژیم صدام را با کرامت و بزرگواری نادیده انگاشتیم. بنابراین قطعا ایران اسلامی در بحث موشکی نیازی به برد بیش از آنچه تاکنون اعلام کرده ندارد و این موضوع در دکترین دفاعی و امنیتی ایران قرار ندارد؛ اما یک سوال اساسی در این خصوص باید پاسخ داده شود. آیا دانش موشکی تنها در ساخت موشک نظامی کاربرد دارد؟ آیا می‌توان ماهواره مخابراتی را با موشک شهاب و سجیل در فضا قرار داد؟ آیا ایران نیاز به موشک ماهواره‌بر ندارد؟

اگر قرار باشد تحقیق و توسعه در بحث موشکی متوقف شود، چگونه می‌توانیم در صنعت فضایی حضور پیدا کنیم. نباید بدعهدی برخی کشورها در عدم همکاری با ایران در پرتاب برخی ماهواره‌های ساخته شده را از یاد ببریم. نکته دیگر اینکه عصر آینده عصر فضا است. قدرت در اختیار کشورهایی است که در عرصه فضایی دارای دانش و فناوری باشند و اگر کشوری فاقد دانش و فناوری در این حوزه باشد، توان تأمین نیازهای ضروری مردم و ملت خویش را ندارد. وضعیتی مشابه عدم فروش سوخت بیست درصد و گروکشی برای تأمین نیازهای ضروری کشورمان. در این وضعیت و با این سرعت رشد دانش و فناوری، کدام انسان عاقل و با بصیرتی می‌پذیرد که تحقیق و پژوهش در کشور به بهانه اعتمادسازی آن هم برای دو، سه کشور مستکبر که سابقه جنایات علیه بشریت را دارند، متوقف شود؟

سؤال بعدی با نگاه به محیط زیست مطرح می‌گردد. در سال‌های اخیر اجلاس‌ها و حتی معاهده‌های بین‌المللی فراوانی به منظور حفظ محیط زیست برگزار گردیده است. بالا رفتن دمای کره زمین، آب شدن یخ‌های قطبی و بالا آمدن آب دریاها، تأثیرات اثر گلخانه‌ای و... از مشکلاتی است که استفاده از سوخت‌های فسیلی ایجاد کرده است. استفاده از سوخت هسته‌ای به جای سوخت فسیلی در نیروگاه‌های برق راهکاری مناسب برای رفع این مشکل است. از سوی دیگر برای حمل بار و مسافر در مسافت‌های طولانی با استفاده از کشتی، سوخت فراوانی مصرف می‌گردد که علاوه بر آلودگی، به واسطه حجم وسیع اشغال شده توسط مخازن سوخت و وزن آن، بازدهی و حجم جابجایی بار و مسافر به شدت کاهش می‌یابد. استفاده از سوخت هسته‌ای در زیردریایی و کشتی‌های تجاری و باربری، راهکاری است که مورد توجه است. چرا ایران اسلامی باید با خودداری از تولید سوخت حدود شصت درصد، خود را از این دانش محروم سازد؟ مگر سوخت‌های فسیلی تا چند سال دیگر وجود خواهند داشت و مگر ما اجازه داریم سرمایه آیندگان را این طور راحت و بی‌برنامه استخراج و مصرف نماییم.

موضوع دیگر آن چیزی است که فرار مغزها نامیده می‌شود. آقایان در توجیه علت این مسئله اظهار می‌دارند نبود ظرفیت‌های لازم و ضروری در ایران و سطح بالای دانش در کشورهای پیشرفته از دلایل مهم فرار مغزها است. هر چند به این استدلال ایراداتی وارد است و شهدایی از قبیل شهریاری، علی‌محمدی، رضایی‌نژاد و احمدی روشن و صدها دانشمند و استاد دیگر دانش آموخته دانشگاه‌های کشور، نشان دادند که سطح علمی کشور بالا است لیکن در مقام پاسخ باید آقایانی که اصرار بر توقف این فناوری و تحقیق و توسعه در چنین دانش‌ها و فناوری‌های بالا را دارند پاسخ دهند که در آن شرایط کدام نخبه و استعداد برتری در کشور باقی خواهد ماند تا در یک آزمایشگاه صد متری زیر زمین، بر روی سانتریفیوژ نسل یک و یا در مراکز فضایی کشور بر روی راکت کاتیوشا! تحقیق کند. آیا جلوگیری از تحقیق و توسعه در چنین علوم و فناوری‌هایی به منزله سرازیر شدن نخبگان کشور به سمت دنیای غرب نخواهد بود؟ چرا اکنون که کشور در مسیر توسعه و پیشرفت قرار گرفته و حتی مجامع جهانی و بین‌المللی به سرعت رشد دانش و دستیابی به لبه‌های دانش در حوزه‌های مختلف توسط دانشمندان کشورمان اذعان و اعتراف دارند، باید این سیر صعودی متوقف گردد؟ تنها به عنوان یک نمونه، یکی از علل حضور تیم بازرسی آژانس در ایران بررسی یک مقاله منتشره در مجامع بین‌المللی توسط دانشمندان کشورمان است؛ یعنی اگر در این علوم متوقف شویم و عقب‌نشینی کنیم، حتی انتشار مقالات علمی از دانشمندان کشورمان سلب خواهد شد.

آمریکا و نظام سلطه به خوبی واقفند که عمق راهبردی نظام مقدس اسلامی، مستضعفان و مسلمانانی هستند که در اقصی نقاط عالم به این انقلاب عشق می‌ورزند. محبانی که در قضیه صدور فتوای تاریخی حضرت امام علیه سلمان رشدی مرتد، در قلب اروپا و آمریکا به خیابان‌ها آمدند. آزادیخواهانی که هر سال در روز قدس، فریاد نابودی رژیم صهیونیستی و حمایت از مظلومان فلسطینی را سر می‌دهند. مستضعفانی که در هنگام دستگیری تفنگداران دریایی انگلیسی توسط غیورمردان کشورمان، در سرزمین‌هایی که هنوز داغ تلخ برده‌داری و ظلم‌های این مستکبران برای آنها وجود دارد، به جشن و پایکوبی می‌پردازند. اینها عمق راهبردی ایران اسلامی هستند. بنابراین بهانه‌جویی در خصوص سلاح هسته‌ای و یا موشکی، تنها مستمسکی برای ممانعت از دستیابی ایران اسلامی به قله‌های علم و فناوری و الگو شدن برای دیگر کشورهای مظلوم است.

نگرانی نظام سلطه بر این است که دروغ بودن تمام شعارهای پوچ و تبلیغاتی آنها مبنی بر اینکه دین افیون توده‌های و باعث عقب‌ماندگی است و کشور را نمی‌توان با دین‌داری اداره کرد، برای ملت‌ها آشکار شود و مستضعفان ببیند که می‌توان هم مسلمان بود و هم پیشرفته و دانشمند. علم سلطان است و هر کس که بر علم و دانش مسلط باشد، ابرقدرت آینده خواهد بود. سخن برخی آقایان- که متأسفانه القابی از قبیل استاد دانشگاه و دکتر و امثالهم را یدک کشیده و به این قشر از فرهیختگان جامعه خیانت می‌کنند- مبنی بر اینکه کشور چه نیازی به دانش هسته‌ای دارد و چرا باید این هزینه‌ها را به کشور تحمیل نمود، ما نیازی به چرخش سانتریفیوژ نداریم چرا که نمی‌خواهیم بمب هسته‌ای بسازیم و عمداً خود را به بی‌اطلاعی می‌زنند که دانش هسته‌ای مساوی با پیشرفت در تمام صنایع و دانش‌ها است و نه مساوی با تولید بمب و این چنین نسخه بردگی و حقارت را برای کشور تجویز می‌نمایند، مشابه شاهانی است که نفت را یک ماده بدبو و عفن می‌دانستند و اصطلاح طلای سیاه باعث خنده و استهزا ایشان می‌گردید. این تفکر همیشه بوده و همواره خواهد بود لیکن ملت ایران که به رهبری حضرت امام بیدار شده و سابقه این خیانت‌ها را دیده و اثر آن را با گوشت و جان درک کرده، راضی نخواهد شد که بار دیگر عزت و شرف این ملت لکه‌دار شود و آیندگان ما را همانند خطابی که ما به شاهان قاجار داریم، سرزنش و ملامت نمایند.

دانش هسته‌ای ده‌ها شاخه علمی و تکنولوژیک دیگر را در بستر خود تولید و یا گسترش می‌دهد، نظیر استحصال منیزیوم و زیرکونیم (شیمی صنعتی)، ساخت سانتریفیوژهای پیشرفته (مکانیک)، پیشرفت مثال‌زدنی در بهره‌گیری از اشعه لیزر (فیزیک نور)، ساخت آلیاژ مقاوم در برابر چرخش چند ده هزار دور در دقیقه سانتریفیوژها (متالوژی) و ده‌ها دستاورد علمی و تکنولوژیک دیگر که دانش‌ و فناوری هسته‌ای کشورمان علی‌رغم تحریم‌ها و فشارهای فراوان بیرونی به آن دست یافته است.علاوه بر دستاوردهای به دست آمده می‌توان به موارد دیگری از کاربرد دانش‌هسته‌ای که با توجه به تلاش هوشمندانه دانشمندان کشورمان از دسترسی به آن دور نیستیم نیز اشاره کرده، نظیر؛ تهیه و تولید کیت‌های رادیو‌دارویی برای مراکز پزشکی هسته‌ای، تهیه و تولید رادیوداروهای ویژه به منظور تشخیص انواع بیماری‌های تیروئید و درمان آنها، تولید داروهای ضروری برای تشخیص بیماری‌های هورمونی و درمان و ترمیم آسیب‌های هورمونی. کاربرد در تشخیص تومورهای سرطانی، رفع‌گرفتگی‌های وریدی، تصویربرداری و تشخیص بیماری‌های قلبی، عفونت‌ها، التهاب‌های مفصلی، آمبولی‌ها و ده‌ها کاربرد شناخته شده دیگر در عرصه پزشکی.

دانش هسته‌ای در عرصه دامپزشکی نیز کاربردهای فراوانی دارد که تغذیه، بهداشت و ایمن‌سازی محصولات دامی، اصلاح نژاد دام‌ها و... از‌جمله آنهاست.از تکنیک‌های هسته‌ای برای کشف سفره‌ها و منابع آب زیرزمینی، تشخیص محدوده آن، هدایت آبهای سطحی و زیرزمینی، کنترل ایمنی سدها، کشف نشت‌های احتمالی سدها، پی بردن به آسیب‌های رانشی‌زمین، شیرین کردن آب‌های شور و... استفاده می‌شود.دانش هسته‌ای در صنایع غذایی و کشاورزی نیز کاربردهای ویژه و منحصر به فردی دارد که مقابله با ویروس‌های گیاهی، مبارزه با آلودگی‌های میکروبی، جلوگیری از فساد مواد غذایی، کنترل حمله حشرات به محصولات کشاورزی، تنظیم زمان رسیدن محصولات، افزایش جهشی برخی محصولات نظیر گندم، برنج و پنبه و... فقط چند نمونه از این کاربردهاست.

دانش و تکنولوژی هسته‌ای کاربردهای فراوان دیگری نیز در سایر حوزه‌های علمی و فنی و اقتصادی دارد که حتی ارائه فهرست آن نیز بیرون از محدوده این نوشته است.و اما، یکی از بااهمیت‌ترین و کارسازترین موارد استفاده صلح‌آمیز از دانش و تکنولوژی هسته‌ای، تولید برق با بهره‌گیری از نیروگاه‌های اتمی و تولید سوخت آن به دو روش، غنی‌سازی اورانیوم از طریق دستگاههای سانتریفیوژ و یا «لیزر» است. این بخش از کاربرد دانش هسته‌ای است که امروزه در کشورمان بیشترین توجه را به خود جلب کرده است. آمریکا و متحدانش از بیرون و افراد اندک و کم‌شماری از درون برای وادار کردن ایران اسلامی به انصراف از فعالیت هسته‌ای روی همین بخش از کاربرد دانش اتمی تمرکز کرده و توقف فعالیت هسته‌ای و بهره‌گیری از منابع انرژی جایگزین- عمدتا فسیلی- را توصیه می‌کنند. در این باره گفتنی است که؛ نیاز سالانه کشورمان به برق نزدیک به 8 هزار مگاوات است برای تولید این میزان برق 220 میلیون بشکه نفت خام مصرف می‌شود و براساس برآورد مراکز علمی، مصرف 220 میلیون بشکه نفت خام بیش از هزار‌تن گاز مسموم‌کننده و خطرناک «دی اکسید کربن» تولید می‌کند، نزدیک به 170‌تن ذرات معلق در هوا، بیش از 140 تن گوگرد و 55 تن اکسید نیتروژن را در محیط زیست پراکنده می‌سازد. این همه در حالی است که نیروگاه اتمی هیچیک از آلودگی‌های مورد اشاره را ندارد و با توجه به قیمت نفت و گاز، استفاده از نیروگاه اتمی برای تولید برق مورد نیاز کشور، سالانه نزدیک به 6 میلیارد دلار صرفه‌جویی در پی خواهد داشت.

دانش هسته‌ای میعادگاه دانش‌های دیگر است و رشد و توسعه معنادار دانش هسته‌ای ارتقای سطح سایر فناوری‌ها و فنون را به دنبال خواهد داشت. ازاین رو، گفته می‌شود دانش هسته‌ای، دانش حساس و فاخر است و دستیابی به آن موجب ایجاد غرور ملی و پرستیژ ملی در مردم یک جامعه یا کشور خواهد شد.به زبان ساده‌تر انرژی هسته‌ای این روز‌ها همه جا کاربرد دارد و جا ماندن از آن یعنی جا ماندن از دنیا و ایران نمی خواهد به هیچ قیمتی جا بماند اما تاکید بر صلح آمیز بودن این انرژی در توافق جهانی بسیار اهمیت دارد به شرطی که مانع پیشرفت ایران نشود.ثلا اگر صنعت هسته ای کشور هم رشد معنادار، واقعی و همه جانبه داشته باشد، با توجه به اینکه بالاترین محدودیت ها و استانداردهای مهندسی در آن وجود دارد، صنعت کشور در سطح بالایی رشد خواهد کرد.همچنین اگر کشوری بتواند یک دستگاه سانتریفیوژ بسازد، در واقع آن کشور در عرصه تکنولوژی یک گام جلو افتاده است زیرا در غنی سازی اورانیوم جهت استفاده در راکتورهای هسته ای از علوم مختلف مهندسی، مکانیک، شیمی و... با نهایت دقت و قدرت استفاده می شود.بدون تردید برای رسیدن به استقلال واقعی، باید به سمت تولید فناوری و علم رفت و هزینه های آنرا نیز مدیریت کرد.

انرژی هسته‌ای، کلید تعیین کننده استقلال و عدم استقلال کشور‌ها در دنیای آینده است. با توجه به محدودیت منابع خداداد سوخت فسیلی، فناوری اکتسابی در زمینه سوخت پاک وانرژی هسته‌ای، نقش مهم و برجسته‌ای در تعیین شاخص‌های اقتدار و استقلالکشور‌ها ایفا می‌کنند.در نظام جهانی فعلی، دستیابی به چرخه سوخت هسته‌ای بر اقتدار سیاسی می‌افزاید و در فرآیند چانه زنی‌ها و کشمکش‌های دیپلماتیک و قرارداد‌ها وعهدنامه‌ها، بر کارآیی دارندگان انرژی اتمی اثرگذار است.بی تردید در جهان امروز که با تکیه بر رسانه ها و شبکه های اجتماعی، تغییر نگاه افکارعمومی، پیچیدگی های خاص خود را دارد، برای حفظ یک دستاورد ملی که با مخالفت قدرت های بزرگ روبه روست، باید از تاکتیک های متنوع و متکثری بهره برد که بتواند منافع کشور را حفظ کرده و در عین حال در راستای منافع ملی تعریف شود.

بر همین اساس، دولت یازدهم با تکیه بر راهبرد نرمش قهرمانانه و با استفاده از دیپلماسی، به دفاع از دستاوردهای هسته ای کشورمان پرداخته و بدون عقب نشینی از موضع توسعه این فناوری، تلاش کرده است تا به برخی بهانه تراشی های خارجی در مسیر رشد فناوری هسته ای در کشور پایان دهد.  نباید از یاد برد که مراقبت از سرمایه گرانبهایی چون دانش تولید انرژی هسته ای، به چند تاسیسات شناخته شده محدود نبوده و باید همه مراکز علمی و تحقیقاتی را در بر گرفته و با حمایت از پژوهش های دانشجویان و استادان، روند تولید علم را چنان متکثر کرد که دیگر هیچ کشور خارجی گمان نبرد با توقف فعالیت یک مرکز تحقیقاتی می تواند توسعه علمی ایران را متوقف کند.این همان روندی است که در سال های اخیر با تبدیل کشورمان به یک قطب اثرگذار تولید علم در سطح منطقه طی شده و به نظر می رسد سرمایه گذاری بیشتر دولت در این عرصه در کنار پیگیری دیپلماسی فعالانه هسته ای، خواهد توانست موجب دفاع از ثمره خون شهدای هسته ای و دیگر دانشمندانمان به بهترین شکل شود.

طبیعی است مانع تراشی سیاسی کشورهای غربی همانگونه که نتوانسته است مانع دستیابی ایران به دانش و تکنولوژی پیشرفته اتمی و چرخه سوخت هسته ای شود، در چشم انداز آینده کشور نیز نخواهد توانست خللی در توسعه بهره گیری از برق هسته ای و استفاده از انرژی های ترکیبی در بخش های مختلف اقتصادی ایجاد کند.امروز در حالی که علم هسته‌ای و دانشمندان هسته‌ای در کشور موجودهستند، تسلط بر فن آوری‌های هسته‌ای برای ایران دور از دسترس نیست و به نظر می‌رسد همین امر است که به مذاق غربی‌ها خوش نیامده است اما در هر حال در توافق اخیر باید با این پیشرفت ها کناتر بیایند و ایران را به عنوان صاحب نظر در بخش هسته ای بپذیرند.

اشتراک گذاری این مطلب :

نظرات :

هیچ نظری ثبت نشده است!

کردستان وب نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

نام *
ایمیل *
نظر

کد امنیتی
 
   

   مـطالـب

   حمایت از ما
کردستان وب
   تبلیغات

ADS

ADS

ADS

   آمار بازدیدکنندگان